กลุ่มประเทศเมโสโปเตเมีย รู้จักใช้ของแข็งกดลงบนดินทำให้เกิดลวดลาย ตัวอักษร เรียกว่าอักษรลิ่ม (Cuneiform) มีอายุประมาณ 5,000
ปีก่อนคริสตกาล
ประมาณ 255 ปีก่อนคริสตกาล
แถบเอเซียตอนกลางและจีนรู้จักการแกะสลักดวงตราบนแผ่นหิน กระดูกสัตว์และงาช้าง เพื่อใช้ประทับลงบนดินเหนียวบนขี้ผึ้ง
ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าเป็นต้นตอของแม่พิมพ์ Letter press
ค.ศ. 105 ชาวจีน ชื่อ ไซลั่น
คิดวิธีทำกระดาษขึ้นมา
ค.ศ. 175
มีการใช้เทคนิคพิมพ์ถู ( Rubbing) ในประเทศจีน
โดยแกะสลักวิชา ความรู้บนแผ่นหิน
ค.ศ. 400
ชาวจีนรู้จักการทำหมึกแท่งขึ้นใช้
ภาพจากหนังสือวัชรสูตร (Diamon Sutra) ค.ศ. 868
(ศิริพงศ์ พยอมแย้ม,2530 : 5)
ค.ศ. 1455
ผู้ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็น “บิดาของการพิมพ์” ได้แก่ โจฮัน กูเต็นเบิร์ก (Johann
Gutenberg) เป็นผู้ประดิษฐ์แท่นพิมพ์
พัฒนาแม่แบบสำหรับหล่อตัวพิมพ์โลหะเป็นตัว ๆ ใช้เรียงเป็นคำ เป็นประโยค
และสามารถนำกลับมาเรียงใหม่ได้
ค.ศ. 1495 Albrecht Durer ศิลปินแกะไม้ชาวเยอรมัน
คิดวิธีพิมพ์จากแม่พิมพ์ทองแดง
โดยใช้ของแหลม ขูดขีดเป็นรูปรอยบนแผ่นทองแดง
ภาพแกะสลักไม้ฝีมือ Albrecht Durer ค.ศ. 1518
(ศิริพงศ์ พยอมแย้ม, 2530 : 6 )
ค.ศ. 1904 Ira Washington Rubel ช่างพิมพ์ชาวอเมริกันได้คิดวิธีพิมพ์ระบบ Off set printing
ค.ศ. 1907 Samuel Simon แห่งเมือง
Manchester ได้ปรับปรุงระบบการพิมพ์ Silk screen
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น